Hellstorm – een film over wat er met Duitsland gebeurde ná de capitulatie

In de Neurenberg-processen werd Duitsland berecht voor zijn wandaden. Maar de winnaars van WO II kwamen nooit voor een rechter.

De documentaire Hellstorm – Exposing the real genocide of Nazi Germany toont hoe Duitsland in de periode 1944-1947 (dus tot 2 jaar na de capitulatie!) werd vernietigd door Engeland, de VS, de USSR en Frankrijk. Beginnend met de verwoesting van de steden door gruwelijke bombardementen (waarbij overlevenden en hulpverleners in een tweede golf van bommen werden verbrand), gevolgd door massale verkrachting van de vrouwen, door het bestoken van weerloze vluchtelingen, het overleveren van (krijgs)gevangenen aan op wraak beluste Nazi-slachtoffers, het moedwillig en doelbewust verhongeren en verdorsten van krijgsgevangen, marteling op grote schaal, etnische zuivering gepaard aan dodenmarsen …
Churchill zag af van het verzadigen met gifgas van Duitsland, uit vrees dat het de Duitsers misschien nog zou lukken op dergelijke wijze wraak te nemen in Engeland. Moraliteit speelde hoegenaamd geen rol.

De film claimt dat er meer Duitsers zijn omgekomen ná de oorlog dan tijdens. Maar ook al zou dat niet kloppen, het is duidelijk dat niet alleen de Duitsers een vreselijke rol hebben gespeeld, maar ook de geallieerden. De mensheid als geheel wentelde zich in een gruwelijke orgie van geweld en vernietigingsdrang. De oorlog in Azië en de onnodige atoombommen op Japan laat ik daarbij nog buiten beschouwing.
Het moge terecht zijn dat de duitse top voor een tribunaal werd gehaald (al kan je grote vraagtekens stellen bij de rechtvaardigheid van een overwinnaarstribunaal), het is een historische fout geweest om niet ook de rol van de geallieerden op grondige wijze te onderzoeken en waar nodig voor een tribunaal te behandelen. Ware dat wel gedaan, dan betwijfel ik of de oorlogen in bijv. Vietnam, Afghanistan, Irak en nu Syrië de vorm zouden hebben aangenomen die ze deden en doen.
In plaats daarvan werd mensen van mijn generatie (late jaren ’50) geleerd dat de Engelsen en de Amerikanen de Grote Bevrijders waren, goede mensen die de wereld mooier maakten.
Het verdrijven van het Nazi-bewind mag op zich een goede zaak zijn geweest, het werd vervangen door een vreselijke leugen, die tot op de dag van vandaag slachtoffers maakt: een verhulde amerikaanse bezetting in het westen, gebaseerd op verleiding en chantage, een russische annexatie in het oosten, gebaseerd op onderdrukking en geweld.
Dat west en oost zich van verschillende methoden bedienden en bedienen maakt niet dat de een minder schadelijk is dan de ander. De veelvoudige identiteit en cultuur van de europese volkeren werd en wordt vernietigd en een cultuur en mentale staat van ‘wij tegen zij’ werd en wordt gecreëerd.

Dat zou breed, zeer breed onder ogen moeten worden gezien, opdat wij als mensheid van onszelf kunnen leren en misschien eindelijk een andere richting in kunnen slaan.
Stoppen met het bevrijden van burgers door hun steden te bombarderen …
Stoppen met de zogenaamd defensieve NAVO, die onder leiding van de VS in vrijwel alle oorlogen betrokken is, als hij ze niet al creëert …
Stoppen met de geheime en clandestiene diensten die zonder bewijs van criminaliteit burgers intimideren, overvallen, doden … (Ook mét bewijs van criminaliteit zou dat natuurlijk nooit mogen.)

Ik acht deze film zeer de moeite waard. Hij komt integer op mij over en roept op z’n minst vragen op over de rol van de geallieerden.
Wel vind ik het lastig dat hij (bij mij) associaties wekt aan neo-nazi’s, aan mensen die de kwalijke rol van Nazi-Duitsland willen bagatelliseren – een kwestie van conditionering, vrees ik. Maar hoe dan ook lijkt het me goed dat we de rol van alle partijen in de Tweede Wereldoorlog onder ogen durven te zien, welke associaties wijzelf of anderen daar ook bij hebben.

YouTube heeft de film en het YouTube-account van de makers verwijderd, maar hij is nog te bekijken via een webarchief.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.